21 myśli nt. „Związek wirtualnych konwersacji typu fat talk I zachowań ortorektycznych z ryzykiem wystąpienia zachowań fitorektycznych

  1. Szanowna Pani,
    niezwykle ciekawa tematyka podejmowanych badań. Czy uważa Pani, ze warto byłoby sprawdzić motywację badanych do udziału w konwersacjach typu fat talk?
    Z poważaniem,
    Klaudia Boniecka

  2. Szanowna Pani,
    bardzo ciekawa prezentacja. Fascynujące zagadnienie! Temat bardzo interesujący! Wydaje się, że popularność problematyki zdrowego odżywiania i uprawiania sportu oraz jej propagowanie, będzie miało jedynie dobre skutki, a okazuje się, że jednak niekoniecznie. Może faktycznie nie uświadamiamy sobie, jak bardzo zjawisko to jest powszechne i zdecydowanie warte zgłębienia.

  3. Bardzo ciekawy temat. Czy „Kwestionariusz Zachowań Fitorektycznych” jest Pani autorstwa? Czy możliwe jest występowanie zachowań fitorektycznych również u mężczyzn i czy wyżej wspomniany kwestionariusz nadaje się do zastosowania właśnie w grupie mężczyzn?

  4. Pani Aleksandro
    Podobnie jak Pani Natalia, również jestem ciekawa występowania zachowań fitorektycznych u mężczyzn. Zna Pani badania dotyczące właśnie płci męskiej?

  5. Szanowna Pani,
    bardzo ciekawe badania. Jakie są kryteria ryzyka zachowań fitorektycznych?

  6. Pani Aleksandro, bardzo ciekawy i tzw. „trendy” temat. Moje pytanie, jaką metodę użyć w ograniczeniu fitspiracji w mediach społecznościowych, zwłaszcza wśród źeńskiej młodzieży, która czerpie wzór z magazynów mody i różnego fitnessu?

  7. Szanowna Pani,
    gratuluję pomysłu na badanie, a czy te zachowania mogą pojawiać się w okresie dzieciństwa?

  8. Szanowna Pani,
    Czytając Pani prezentację zaciekawiło nas pogłębienie zagadnienia dotyczącego grupy ryzyka wystąpienia fitoreksji. Dowiedziałyśmy się, że grupę ryzyka stanowią adolescentki, jednak czy istnieją czynniki sprzyjające fitoreksji, np. określone cechy osobowości i in.?

  9. Szanowna Pani,
    Dziękuję za interesujące i ważne badanie. Mnie również interesuje to, jakie cechy osobowości mogą wpływać na skłonność do fitoreksji.

  10. Dzień dobry,

    czy wiadomo czym zajmowały się badane kobiety? wiek badanych wskazuje głównie na studentki, dlatego zastanawiam się czy może zaobserwowano większe prawdopodobieństwo wystąpienia fitoreksji u studentek np kierunków dietetyka, kosmetologia?

  11. Szanowna Pani,
    gratuluję ciekawych badań. Zastanawiający jest fakt, iż moda na prowadzenie zdrowego trybu życia może mieć tak negatywny wpływ na młode, dorastające kobiety. Mam dwa pytania dotyczące Pani badań:
    1. Czy w swoim badaniu analizowała Pani jaka grupa kobiet jest najbardziej narażona na wystąpienie zachowań fitorektycznych?
    2. Czy analizowała Pani jak częstość konwersacji wpływa na rozwój takich zachowań. Nie mam na myśli długości czasu poświęcanego na te czynności, a jedynie częstotliwość.
    Serdecznie dziękuję

  12. Szanowna Pani Klaudio Boniecka,
    Dziękuję za docenienie tematyki moich badań. Muszę przyznać, że Pani sugestia jest niezwykle interesująca. Nie myślałam wcześniej o sprawdzaniu motywacji do podejmowania takiego typu konwersacji, a rezultaty mogłyby być zaskakujące.
    Bardzo dziękuję!
    Pozdrawiam gorąco,

  13. Szanowne Panie Bitner-Szulc, Deja, Miszczak,
    Bardzo dziękuję! Przyznam, że ze względu na charakter tematu jego zgłębianie sprawiało mi dużą satysfakcję.
    Już same fitspiracje, wspominane przeze mnie w badaniach, wyjściowo mają być pozytywnym i inspirującym zjawiskiem, jednak rezultaty są zgoła inne. To prawda, zjawiska pojawiające się w tematyce są warte zgłębiania i to też mam w planach. 🙂
    Pozdrawiam serdecznie.

  14. Szanowne Panie Natalia Pilarska oraz Klaudia Ołownia,
    Kwestionariusz Zachowań Fitorektycznych jest mojego autorstwa. Jak najbardziej- nadaje się do użytku względem obojga płci.
    Nie ma jednak badań dotyczących mężczyzn. Badania prowadzone przeze mnie są pionierskie na rynku polskim, a całe zjawisko jest nowe na całym świecie. Mam jednak w planach dalsze badania wokół tej tematyki i jeśli tylko uzyskam wyniki dotyczące mężczyzn- na pewno się nimi podzielę.
    Pozdrawiam

  15. Szanowna Pani Ewo Trojanowska,
    Jako kryteria ryzyka przyjmuje występowanie szeregu zachowań dotyczących żywienia i uprawiania sportu, które są jednocześnie pytaniami kwestionariuszowymi narzędzia, które stworzyłam.
    Należą do nich, między innymi, traktowanie treningu jako najważniejszego elementu życia, pogarszanie się relacji rodzinnych i towarzyskich, poczucie, że tylko restrykcje żywieniowe i treningowe doprowadzą jednostkę do wymarzonej sylwetki itd.
    Całe narzędzie a także obszerny opis zjawiska i kryteriów będą oddane do publikacji. Zachęcam do śledzenia.
    Pozdrawiam gorąco!

  16. Szanowny Panie Jarosławie Smogór,
    Jako jedną z możliwości uznaję propagowanie materiałów pokazujących tak zwane real body, real life, uświadamiające młode dziewczęta w tym, że fitspiracje to często wycinek z życia, które w rzeczywistości nie jest i nie mus być perfekcyjne, bez skaz. Przykładem na to może być rozpoczęta niedawno kampania „Fake off” Dominiki Cudy. Polecam.
    Pozdrawiam gorąco.

  17. Szanowna Pani Paulino Michalska,
    Moje badania są pionierskie w tym temacie i niestety nie jestem w stanie powiedzieć nic pewnego na temat występowania ryzyka zachowań fitorektycznych w tej grupie. Jednak, biorąc pod uwagę fakt, że w trakcie eksploracji tematyki obrazu ciała, przy okazji tworzenia powyższych badań, natknęłam się na badania mówiące o tym, że niezadowolenie z ciała wykazują dziewczynki w wieku 5-8 lat (którym eksponowano ciała lalek Barbie; Dittmar, Halliwell, 2006), śmiem przypuszczać, że byłoby to możliwe.
    Pozdrawiam gorąco!

  18. Szanowne Panie Karolina Magierek, Aleksandra Wolska, Justyna Leszcz oraz Natalia Kuniewicz,
    Niestety nie dysponuję danymi, które mogłyby pozwolić odpowiedzieć na te pytania. Moje badanie jest jednym z pierwszych prowadzonych w te tematyce i nie sprawdzałam (ani nie spotkałam się z tym) innych czynników, poza tymi wspomnianymi w prezentacji.
    Dziękuję jednak za takie pomysły- uważam, że mógłby to być interesujący punkt zaczepienia do rozpoczęcia dalszej eksploracji zjawiska.
    Pozdrawiam ciepło.

  19. Szanowna Pani Katarzyno Urtnowska,
    niestety nie. Kryterium doboru grupy stanowił przede wszystkim wiek, ze względu na fazę rozwojową, korzystanie z social media i regularne treningi.
    Jednak zgodzę się, że warto byłoby to sprawdzić. Dziękuję!
    Pozdrawiam.

  20. Szanowna Pani Katarzyno Dąbek,
    Bardzo dziękuję za zainteresowanie moim badaniem.
    Ad.1.- Przy przeprowadzaniu badania nastawiałam się na konkretną grupę- kobiety między 18 a 25 rokiem życia, korzystające z social media i regularnie trenujące. Niestety, to wszystkie dane, które zbierałam na ten temat. Przy rozszerzeniu badań pokuszę się o uwzględnienie ich większej liczby.
    Ad. 2.- Aktywność w mediach mierzyłam jedynie przez określenie długości czasu poświęcanego na tę czynność. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że w tym przypadku dla wystąpienia ryzyka znaczenie miała nie ilość, a jakość przeglądanych treści, mogłabym pokusić się o śmiałą myśl, że zarówno kobiety odbierające tego typu komunikaty raz w tygodniu, jak i te, które robią to kilka razy dziennie, mogłyby wykazywać podobne ryzyko wystąpienia zjawiska. Jest to warte sprawdzenia.
    Pozdrawiam!

  21. Szanowna Pani Aleksandro,
    bardzo dziękuję za odpowiedź i z wielką niecierpliwością czekam na publikację.
    Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.